F.'ye Mektuplar / Bir Yüz Kızarması Biçiminde Bilgi
Beni sarmalayan bu dünya, bu kafa karışıklığı, bu dünya karışıklığı, beni adice iş bilmez börekçi çırağı gibi tek elle, benim ne olduğumu bilmeden sarmalayan bu dünya, özüme bir kabalık kattı.
"Düşlere dalmaksızın düşleri kavrayan" bir adem değilim. Ama hala anlamaya gayret eden, duyan ve gören bir yanım sağ. Bilmek erdemdir dedi geçenlerde gülüşü pak bir iş arkadaşım. Beraber yaşıyoruz, bilmeliyiz halimizi dedi.
Bilmek erdemdir. Dostlar meclisinde de, bir yasın, bir aşkın peşinden iz tutarken de. Bu çeşit bilmelerin, dostlarımızdan kendimize sıçrayanın, kendimizde bulduğumuzu dostların yüzünde görmenin iç aydınlığının, bizi dolanıp dolaşıp götürebileceği yer kendi insanlığımızı keşfetmek olacaktır. İnsanlığımızı kendi ellerimizle kazıyarak kazanırız değil mi F.? Bilgi bir de denildiği gibi bir çeşit güç ise, bana bu gücün kattığı dost meclislerine gürbüz ve sevecen çıkmaktır.
Gürbüz olmanın ve sevecen bakabilmenin Nietzsche ve nice özlem dolu ademin bahsettiği o Kudret'in iki farklı dalı olduğuna inanıyorum. Son günlerde ikisinden de yoksun kalmaktan, gelecekte bu nevi bir kudreti unutmuş bir insan olmaktan korkuyorum. Gürbüz olanın kulağı ve gözü de gürbüz olsa gerek, duyar ve görür. Sevecen olansa aklı selim ve kalbi selimle eylese gerek, el etse gerek. Eğer kitabın orta yerinden konuşup hassas bir döneminde, kalbini kırdıysam özür dilerim
Bizler bu karmaşık dünyada biraz daha dolanacağız. Bu sonlu dünyada anlayabileceklerimizi anlayıp, eyleme kudreti için duacı olacağız. Belki de eyleyeceğiz. O son aşama, ne ihtişamlı ve kudretli gözüküyor şimdi. Oysa o bir ayak atma, bir kaba düğüm çözümü İskender gibi, bir rüyadan kalkıp sıradanlığa gardını almak. Ama rüyamın bana söylediği gibi biz hasta iki çocuğuz. Anlama duyusuyla, yeryüzü ve gökyüzüyle barışık insanlar olabilmenin umuduyla, eyleyeceğimiz güne nazdrovya!
Seni seven H
. 