Küçük Burjuvalara Bazı Teşbihler

                «Hayatı yoğun yaşayabilmenin tek yolu faturayı ben'e ödetmektir. Orta sınıftan biri için kendi ben'inden, kuşkusuz yeterince gelişmeyip güdük kalmış bu ben'den daha değerli bir şey yoktur... Bu yüzdendir ki yaradılış bakımından orta sınıfa mensup biri güçsüz bir yaşam dürtüsüyle donatılmıştır, korkaktır, kendini elden çıkarmaktan çekinir, kolay yönetilecek biridir. Dolayısıyla, gücün yerine çoğunluğu, şiddetin yerine yasayı, sorumluluğun yerine oylamayı geçirmiştir.»

                                          -Hermann Hesse

     Benim küçük arzum... Benim küçük arzum... Ne yüzünü dahi görmediği insanlar için ölenlerin arzusuna benzer, ne yutulduklarını dahi görmedikleri şehirlerin devrimleri için kör olmuşlara, ne de tutkuyla bağırarak aşk için çıldıranlara (ya susanlara, (tutkuyla)?) Benim küçük arzum neye benzer? 

     Arzumu size aşağılatacak değilimdir ya (sizi sevmem ben) bunu her sabah uyanarak kendim yerine getiririm. Şüphe duymaksızın ve yüz yıkar gibi rutinlikle.

     Benim küçük arzum neye benzer? Çivisi çıkmış bir dünyada çiviyi yanağında hissetmek isteyenlere benzer, tatlı ama bir o kadar da iğrenç bir burjuva aldatmacasına benzer. (İnsan yalnızdır. İnsan özgürdür. Mutluluk kıymelidir) (!)

     Benim küçük arzum başka neye benzer? Aşk. Sus, kirletme ağzını. Aşk. Evet aşk ama aşk diye çıkmıyorsun sabahları sünnetlilerin arasına. Aşk. Ama aşksa da duymuyorsun aşk için inlemiş ve boşaltılmış bir boşluğu. Boşlukları görmüyorsun sen. Gözlerin boşluk görmez. 

     Küçük arzum ne aşklara, ne âşıklara, ne masum serin yataklara, ne de aptal bir ufaklığın top oynayışına benzer.  Benim küçük arzum tutkuyla söylenmiş bir şarkının hiç edilmişidir. 

     Benim küçük arzum kendinle boğul ve beni doğur. Mümkün evrenlerin, mümkün şarkıların en kan kusturanı ve en güzel ağlayanı, bu adağımı kabul et, mümkün şarkıların en can yakanı borcumu hafiflet, bakışıma senden bir eser payla, arzumu bağışla.